خونه

بعد از سی سال دوندگی، سی سال کار و زندگی، که رسید دوره بازنشستگی، که قرار شد بگیریم ما خونه‌ای، خونه‌ای تا نباشه بهونه‌ای، نباشه مستاجری کرایه‌ای، به ما گفتن یه خونه می‌سازن، اگه می‌خواین پول بدین تا براتون بسازن، ما هم گفتیم می‌دیم تا بسازن، اسممون رفت تو نوبت خونه، تا راحت بشیم یه چند وقت زمونه، خونه‌مون بودش هفتاد متر و دو خواب، که حتی رنگش رو نمی‌دیدیم توی خواب، خونه‌ای همین ورا کنار شهر، تا راحت شیم از سر و صدای شهر، بعد از این که اسممون نوشته شد، با ما یک قراردادی که بسته شد، گفتن اینجا متری سیصد تومنه، پنج سالی تموم می‌شه مطمئنه، ما هم امضا کردیم اون کاغذا رو، تا پنج سال دیگه تحویل بگیریم خونه رو، بعد چند ماه که گذشت از اون موقع، ما رفتیم سراغ خونه، به ما گفتن قیمت‌ها رفته بالا، شده چهارصد تومن متری حالا، باز هم گفتیم باشه تو فقط بساز، جون مادرت نبری بالا باز، باز یه چند وقتی گذشت گرونی شد، زندگی‌مون مثل یک زندونی شد، رفتیم باز تا ببینیم چطور شده، خونه ساخته شده یا نشده، این دفعه به ما گفتن یک میلیون، نه بالا و نه پایین یک میلیون، همین که شنفته شد یک میلیون، قلب‌ها باز تپش گرفت صد میلیون، دیگه بی‌خیال اون خونه شدم، بی‌خیال خونه و لونه شدم، حالا باز باید برم جون بکنم، سی سال دومُ باز جون بکنم.

/ 20 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محسن

[گل][گل][گل] سلام ایولا به این دوندگی! خیلی خیلی قشنگ بود! ایول یه سوال:این نثر بود دیگه؟ سجع داشت یا شعر بود که ژشت سر هم اومده بود؟؟؟؟(منظورم همین دوندگیه) مرسی اوقاتت بارانی میلاد جان بای [گل][گل][گل]

ّهستی

سلام[گل] وبلاگ زیبایی داری [گل] خوشحال میشم به من هم سری بزنید [گل]منتظرتون هستم [گل]

ابوذر اکبری

سلام وقت به خیر بسیار زیبا بود با تشکر فراوان از حضور بایسته و همیشگی شما ....... شاد و سرفراز ....... منم مث تو چی شد این خونه شدم از دستش خل و دیوونه کدوم صابخونه کدوم بی خونه دل دیوونه توئی غمخونه ............ [دست][گل][دست][گل][بغل]

نگار منوچهری- چوقک

سلام ممنون به وبلاگ سر زدید درباره متنتونم این دور زمونه همین جوری جامعه ما هم داره طبقاتی می شه برای همین که گرو متوسط جامعه دارن از بین می رن و کارمندان دولتی جز همین دسته هستن[سوال] یا مهدی ادرکنی

رضا

سلام ... میلاد جان از اینکه به نظرم احترام گذاشتی ممنونم...از دقت نظرت ممنون... نظرت را کنار نوشتم گذاشتم واز نظرت لذت بردم... موفق باشی